Posts

शून्य नसलेला माणूस

  शून्य नसलेला माणूस शिक्षणव्यवस्थेतील सर्वात क्रूर, पण तितकाच सहज स्वीकारला गेलेला आकडा म्हणजे *शून्य* उत्तरपत्रिकेवर उमटलेला तो एकमेव अंक केवळ गुण दर्शवत नाही, तर तो अनेकदा विद्यार्थ्याच्या मनावर, आत्मविश्वासावर आणि भविष्यातील स्वप्नांवर खोल घाव घालतो. शून्य म्हणजे काहीच नाही, शून्य म्हणजे अपयश, शून्य म्हणजे “तू अपयशी आहेस”—असा संदेश नकळत पण ठामपणे तो विद्यार्थ्यापर्यंत पोहोचवतो. पण खरंच, माणूस कधी शून्य असतो का? हा प्रश्न आपल्या शिक्षणव्यवस्थेने स्वतःला प्रामाणिकपणे विचारायची वेळ आली आहे. रशियाच्या शिक्षणपद्धतीतील एक साधा, पण विचार करायला लावणारा नियम—पूर्णपणे कोरी उत्तरपत्रिका दिली तरी किमान गुण देणे—हा केवळ मूल्यमापनाचा तांत्रिक मुद्दा नाही. तो माणूस म्हणून विद्यार्थ्याकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन आहे. त्या नियमामागे दडलेली भावना ही अत्यंत मानवी आहे : *प्रयत्न शून्य नसतो*. विद्यार्थी परीक्षेला बसला आहे, म्हणजेच तो काही ना काही संघर्ष करून तिथपर्यंत पोहोचला आहे. तो वर्गात आला, परीक्षेच्या दालनात बसला, प्रश्नपत्रिका हातात घेतली—या सगळ्या क्रिया स्वतःमध्ये प्रयत्नच आहेत. मग त्या प्रयत...

स्वप्नातला राजकुमार आणि वास्तवातला नवरा — अपेक्षा, वास्तव आणि प्रेमाची पुनर्व्याख्या

  स्वप्नातला राजकुमार आणि वास्तवातला नवरा — अपेक्षा, वास्तव आणि प्रेमाची पुनर्व्याख्या माणूस जन्मतःच स्वप्नाळू असतो. लहान असतानाच आपल्याला परीकथा, राजकुमार–राजकुमारीची गोष्ट, चित्रपटातील विलक्षण प्रेमकहाणी आणि हॅपी एव्हर आफ्टरची छायाचित्रे या साऱ्या गोष्टी खूप भावतात. त्या छोट्याशा मनाला एक विशिष्ट कल्पना देतात — “राजकुमार नेहमी परफेक्ट असतो; तो येतो, आपली हर दीप अडचण दूर करतो, प्रेमात सदैव समर्पित राहतो आणि मग आम्ही आयुष्यभर सुखाने जगतो.” ही कल्पना इतकी मोहक असते की ती आपल्याच्या मनात अतिशय गाभ्यात रुजू होते. परंतु, ही कल्पना खरं जग जसं असतं, तसं नाही; ती एक कल्पना आहे — सुंदर, आकर्षक, पण अपूर्ण. पोशाखातल्या राजकुमारापासून वास्तवातल्या नवऱ्यापर्यंत बालपणात किंवा किशोऱ्यावयात आपण बऱ्यापैकी प्रभावित होतो — परीकथा, टेलिव्हिजन मालिका, फिल्म, जाहिराती आणि नात्यांबद्दलची सामाजिक आख्यायिका यामुळे आपल्या मनात एका परिपूर्ण जोडीदाराची प्रतिमा तयार होते. तो न सांगताच आपल्या भावना ओळखतो. तो प्रत्येक छोटय़ा दिवसाला महत्त्व देतो. त्याची रोमॅंन्स पारदर्शक, परिपूर्ण आणि प्रतिस्पर्ध्यांना लाजवणारी ...

शाळा बंद नव्हे, भविष्य उघडूया : ग्रामीण शिक्षणाच्या पुनर्रचनेचा विचार

  शाळा बंद नव्हे, भविष्य उघडूया : ग्रामीण शिक्षणाच्या पुनर्रचनेचा विचार नवीन वर्ष म्हणजे नव्या संकल्पांची, नव्या अपेक्षांची सुरुवात. वैयक्तिक आयुष्यात जशी आपण मागे वळून पाहतो, तशीच शासनपातळीवरही सुरू असलेल्या योजना, धोरणे आणि निर्णय यांचा आढावा घेतला जातो. काय पुढे न्यायचे, काय बदलायचे आणि काय थांबवायचे—या साऱ्याचा विचार केला जातो. मात्र या प्रक्रियेत एक बाब वारंवार दुर्लक्षित राहते, ती म्हणजे सुरू असलेल्या चांगल्या गोष्टी थांबू नयेत, याची दक्षता. विशेषतः शिक्षणासारख्या मूलभूत आणि समाजाच्या भविष्यासाठी निर्णायक क्षेत्रात, एखादा निर्णय घाईघाईने घेतला गेला, तर त्याचे दूरगामी आणि कधीही न भरून न येणारे परिणाम होऊ शकतात. सध्या महाराष्ट्रात जिल्हा परिषदांच्या शाळांबाबत सुरू असलेली चर्चा ही याच दृष्टीने अत्यंत चिंताजनक आहे. कमी पटसंख्या असलेल्या शाळा बंद करणे किंवा दोन-तीन शाळांचे एकत्रीकरण करणे, हा विषय केवळ प्रशासकीय सोयीपुरता मर्यादित नाही. तो थेट ग्रामीण मुलांच्या शिक्षणाच्या हक्काशी, त्यांच्या सुरक्षिततेशी, विशेषतः मुलींच्या शिक्षणाशी आणि सामाजिक समतेशी संबंधित आहे. लवकरच जिल्हा परिष...

ब्रँडची ओळख, रंगांची सत्ता आणि ट्रेडमार्कचं भारतीय वास्तव

  ब्रँडची ओळख, रंगांची सत्ता आणि ट्रेडमार्कचं भारतीय वास्तव भारतीय बाजारपेठ आज एका महत्त्वाच्या वळणावर उभी आहे. उत्पादनांची गुणवत्ता, किंमत किंवा उपलब्धता एवढ्यापुरताच स्पर्धेचा मुद्दा उरलेला नाही. आजची खरी स्पर्धा आहे ती ओळखीची. ग्राहकाला दुकानात, मोबाईल स्क्रीनवर किंवा जाहिरातीत क्षणार्धात जे दिसतं, जे आठवतं, जे भावनिक नातं तयार करतं—तोच खरा ब्रँड. आणि ह्याच ओळखीचं कायदेशीर संरक्षण म्हणजे ट्रेडमार्क. आंतरराष्ट्रीय पातळीवर ट्रेडमार्क, पेटंट आणि कॉपीराइट या संकल्पना उद्योगविश्वाचा कणा बनल्या आहेत. भारतात मात्र बराच काळ या गोष्टींना दुय्यम स्थान दिलं गेलं. “काम चांगलं असेल तर नाव चालेल” किंवा “आपलं कोणी चोरणार नाही” अशी मानसिकता अजूनही काही प्रमाणात दिसते. पण आजच्या खुल्या आणि डिजिटल बाजारपेठेत ही भूमिका धोकादायक ठरू शकते. उशिरा का होईना, पण भारतीय उद्योग, स्टार्टअप्स आणि अगदी छोटे व्यावसायिकही आता ट्रेडमार्कच्या महत्त्वाकडे गांभीर्याने पाहू लागले आहेत. जब जागो तब सवेरा—हे इथे तंतोतंत लागू होतं. ट्रेडमार्क म्हणजे केवळ नाव किंवा लोगो, ही समजूत आता कालबाह्य झाली आहे. नाव, चिन्ह, पॅकेज...

TET अनिवार्य, पण अध्यापन दुय्यम? शिक्षण व्यवस्थेतील विरोधाभास

  TET अनिवार्य, पण अध्यापन दुय्यम? शिक्षण व्यवस्थेतील विरोधाभास भारतीय राज्यघटनेने शिक्षणाला मूलभूत अधिकाराचा दर्जा दिला आणि त्या अधिकाराची प्रत्यक्ष अंमलबजावणी व्हावी यासाठी शिक्षणाचा हक्क कायदा अस्तित्वात आला. या कायद्यामागील मूळ संकल्पना अतिशय स्पष्ट आहे—प्रत्येक बालकाला दर्जेदार, सातत्यपूर्ण आणि अर्थपूर्ण शिक्षण मिळाले पाहिजे. हा अधिकार केवळ शाळेच्या इमारतीपुरता मर्यादित नसून, तो शिक्षकांच्या उपस्थितीशी, त्यांच्या गुणवत्तेशी आणि त्यांच्या अध्यापन वेळेशी थेट निगडित आहे. त्यामुळेच RTE कायद्यात शिक्षकांची पात्रता, जबाबदाऱ्या आणि त्यांच्या कामाच्या मर्यादा याबाबत ठोस तरतुदी करण्यात आल्या आहेत. शिक्षक हा शिक्षण व्यवस्थेचा कणा आहे, आणि तो कणा कमकुवत झाला तर संपूर्ण व्यवस्था कोलमडते, हे वास्तव शासन आणि समाज दोघांनाही मान्य असले पाहिजे. सर्वोच्च न्यायालयाने शिक्षक पात्रता परीक्षा म्हणजेच TET अनिवार्य ठरवताना एक महत्त्वाचा संदेश दिला होता. शिक्षण हे केवळ संख्येचे नव्हे, तर गुणवत्तेचे असले पाहिजे, आणि ती गुणवत्ता टिकवायची असेल तर प्रशिक्षित व पात्र शिक्षक वर्गात उपलब्ध असणे आवश्यक आहे. न...

विवाह : बदलते संदर्भ, वाढता ताण आणि नात्यांची परीक्षा

  विवाह : बदलते संदर्भ, वाढता ताण आणि नात्यांची परीक्षा भारतीय समाजात विवाह ही केवळ दोन व्यक्तींमधील वैयक्तिक घटना नसून ती कुटुंब, समाज आणि संस्कृतीशी जोडलेली एक महत्त्वाची संस्था मानली जाते. परंपरेने विवाहाकडे “सात जन्मांचे नाते”, “संस्कार” आणि “कर्तव्य” या दृष्टीने पाहिले गेले. मात्र आजच्या बदलत्या सामाजिक, आर्थिक आणि मानसिक परिस्थितीत विवाहाची संकल्पनाच नव्याने घडत आहे. आधुनिक जीवनशैली, व्यक्तिस्वातंत्र्याची जाणीव, शिक्षण आणि करिअरच्या संधी, तसेच बदलती मूल्यव्यवस्था यांचा विवाहावर खोल परिणाम होत आहे. एकेकाळी विवाह टिकवणे ही प्राथमिक जबाबदारी मानली जात होती. मतभेद, दुःख, अन्याय असूनही “लग्न मोडू नये” ही शिकवण दिली जायची. आज मात्र वैवाहिक नात्यांकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलतो आहे. सुख, मानसिक समाधान, सन्मान आणि समानता या गोष्टी केंद्रस्थानी येऊ लागल्या आहेत. हा बदल सकारात्मक असला, तरी त्यासोबतच तणाव, संघर्ष आणि घटस्फोटाचे प्रमाणही वाढत असल्याचे वास्तव नाकारता येत नाही. आजच्या विवाहातील सर्वात मोठा प्रश्न म्हणजे अपेक्षा. लग्नाआधी असणाऱ्या अपेक्षा आणि लग्नानंतरची वास्तव परिस्थिती याम...

कृतज्ञतेची नजर: अस्वस्थ काळातला अंतर्मनाचा आधार

  कृतज्ञतेची नजर: अस्वस्थ काळातला अंतर्मनाचा आधार आजचं जग वेगानं पुढे धावत आहे. तंत्रज्ञान, स्पर्धा, अपेक्षा आणि सतत बदलणाऱ्या मानकांमध्ये माणूस स्वतःलाच मागे टाकण्याच्या प्रयत्नात आहे. “अजून हवं”, “अजून मिळवायचं”, “अजून सिद्ध करायचं” या विचारांनी मन इतकं व्यापलेलं आहे की “जे आहे” त्याकडे पाहण्याची उसंतच उरलेली नाही. अशा अस्वस्थ वातावरणात कृतज्ञता ही संकल्पना फार साधी, कधीकधी दुर्लक्षित आणि काही वेळा जुनाट वाटू लागते. पण प्रत्यक्षात, हीच कृतज्ञता माणसाला आतून स्थिर ठेवणारी, जीवनाला अर्थ देणारी आणि समाधानाची शांत शक्ती ठरते. कृतज्ञता म्हणजे केवळ कुणाला धन्यवाद देणं नाही. ती एक मानसिक अवस्था आहे, एक जीवनदृष्टी आहे. ती आपल्याला शिकवते की आयुष्य केवळ मिळवण्याची शर्यत नाही, तर जे मिळालं आहे त्याचं भान ठेवण्याची कला आहे. कृतज्ञता औपचारिक नसते. ती सर्टिफिकेट, पोस्ट, भाषण किंवा प्रदर्शनासाठी नसते. ती शब्दांत मांडली नाही तरी चालते; अनेकदा ती मनाच्या कोपऱ्यात शांतपणे वसलेली असते. सकाळी डोळे उघडताना आपण जिवंत आहोत, श्वास घेत आहोत, आजचा दिवस पाहू शकतो—ही जाणीव जिथे सुरू होते, तिथे कृतज्ञतेचा प...