नारद उवाच

  पाच-दहा पैशांत मावलेलं सुख : हरवलेल्या साध्या आनंदांची गोष्ट आजच्या वेगवान, डिजिटल आणि खर्चिक जीवनशैलीत उभं राहून जेव्हा आपण भूतकाळाकडे वळून पाहतो, तेव्हा लक्षात येतं की आनंदाचा खरा अर्थ किती साधा आणि सहज होता. पाच-दहा पैशांत विकत घेतलेलं ते बालपण केवळ वस्तूंमध्ये मोजण्यासारखं नव्हतं, तर त्या प्रत्येक क्षणात दडलेलं निरागस समाधान, मैत्रीची उब आणि आयुष्य जगण्याची खरी चव होती. आज हजारो रुपये खर्च करूनही जो आनंद मिळत नाही, तो त्या काळी दोन-चार पैशांत सहज मिळायचा, हे मान्य करावंच लागतं. शाळेतील मधली सुट्टी म्हणजे जणू काही स्वातंत्र्याचा छोटासा उत्सव असायचा. घंटा वाजली की वर्गात बसलेली सगळी मुलं आणि मुली एका क्षणात बाहेर पळत. कोणाला पाण्याची तहान, कोणाला खेळायचं, तर बहुतेकांना त्या शाळेबाहेरच्या छोट्याशा बाजाराकडे धाव घ्यायची असायची. त्या रस्त्याच्या पलीकडे उभे असलेले कुल्फीवाले, आईसकँडीवाले, बर्फाचा गोळा बनवणारे, चणे-शेंगदाणे विकणारे आणि गंडेरीचे तुकडे विकणारे हे सगळे जण जणू त्या बालपणाचे अविभाज्य भाग होते. त्यांच्या भोवती जमा झालेली मुलांची गर्दी म्हणजे एक वेगळंच चित्र असायचं. त्या व...